The Donald

Nu zijn herverkiezing aanstaande lijkt, zal ik ook eens mijn licht laten schijnen over Trump. Ik ben daarbij een stuk minder ambitieus dan onze Staatsomroep die al drie jaar lang vanuit Hilversum Trump aan het impeachen is en nu victorie kraait.

‘Toon/gedrag’

Het kan niet ontkend worden dat de huidige president van de Verenigde Staten zich anders gedraagt dan zijn voorgangers. Het impulsieve getweet, de soms bruuskerende optredens in de internationale arena, het paaien en vervolgens afkammen (of andersom) van andere wereldleiders, het komt ook op mij af en toe zeer eigenaardig over. Internationale main stream media (niet alleen onze Staatsomroep dus) raken er niet over uitgepraat, hetgeen me verbaast. Want zó belangrijk is het ook allemaal weer niet. Typerend voor onze tijd, dat gehamer op ‘toon’, we zien dit inhoudsloze gezanik ook steeds terugkomen in discussies over bijvoorbeeld immigratie. Ik kijk persoonlijk liever naar de feiten.

Economie

Voor wat betreft die feiten: de Amerikaanse economie schijnt op volle toeren te draaien. Dat Trumps presidentschap daar in zekere zin aan bijgedragen heeft lijkt me evident. Ik zeg ‘in zekere zin’ want uiteraard is het economisch beleid van zijn voorganger(s) daar ook verantwoordelijk voor. Je kunt niet bouwen als er geen fundament ligt immers. Bovendien draaien veel westerse economieën goed op het moment (ook al merkt u daar in uw Nederlandse portemonnee niets van), hetgeen Trumps invloed ook enigszins nuanceert.

De muur / de ziektekostenverzekering

Trump gaf in zijn campagne de belofte mee dat hij de muur langs de zuidgrens met Mexico wilde afmaken. Daarmee zou een einde komen aan de influx van illegale immigranten. In veel internationale media werd op deze belofte het onzinnige predicaat ‘racistisch’ geplakt, waarbij heel conveniently werd weggelaten dat er al een muur stond. Nog afgezien daarvan, wat is er eigenlijk mis met het weren van illegale (het woord zegt het al) immigranten in je land? Als ik in de VS zou wonen zou ik dat ook willen (ik zou het hier ook willen trouwens), dat lijkt me een heel legitiem standpunt.

Komen we bij een andere verkiezingsbelofte van Trump, de afschaffing van Obamacare, de ziektekostenverzekering. Ja, ik vind mijn Nederlandse ziektekostenpremie ook veel te hoog, maar ik ben wél blij dat ik verzekerd ben, al hapert de dekking nogal eens. Ik vond het dan ook een formidabele prestatie van Obama dat hij die verzekering voor elkaar kreeg. Dit stond al heel erg lang op het verlanglijstje van de Democraten, maar het was tot dan toe niet gelukt. Kijkend met Nederlandse (of zo je wilt, Europese) ogen naar de Verenigde Staten is het voor mij onbegrijpelijk dat zoiets niet bestond en nu zelfs weer afgeschaft is. Maar ja, ík woon daar niet. Trump heeft beloofd dat hij Obamacare zou afschaffen, zijn kiezers vonden het een goed idee én hij maakt het waar. Wie ben ik dan om daar een (moreel) oordeel over te vellen?

Buitenlandse politiek

Komen we (helaas voor de Staatsomroep en al die krabbel- en babbelaartjes in onze kranten) op het enige terrein waarover je vanuit Hilversum Europa wél een oordeel mag hebben, namelijk buitenlandse politiek. Het is ontegenzeggelijk zo dat Republikeinse presidenten (met uitzondering van de roekeloze Bush jr.) een veel voorzichtiger buitenlandse politiek voeren dan Democraten. Wie dat niet gelooft moet zich toch echt eens wat meer gaan verdiepen in de Amerikaanse politieke historie. Ik zou het nog scherper willen stellen: hier in Europa hebben wij altijd meer baat bij een Republikeinse dan een Democratische president. En als ik naar Trumps prestaties op dat gebied kijk, dan kan ik hem alleen maar complimenteren. Er is toenadering tot Noord-Korea tot stand gekomen (Clinton, Bush en Obama hebben dit probleem laten ontstaan door eindeloos pappen en nathouden), er is geen ruzieachtige sfeer meer met Rusland (dat zou onder Hillary écht wel anders geweest zijn!), de oorlog in Syrië lijkt zo goed als voorbij, het afschuwelijke regime in Iran ligt internationaal onder een vergrootglas en onomwonden heeft Trump zijn steun voor Israël uitgesproken, waarmee het wiebelige Israëlbeleid van zijn voorganger gelukkig ten einde gekomen is. Vanzelfsprekend heeft hij dit niet alleen gedaan, maar het zijn wel prestaties die in mijn optiek de wereld een stuk veiliger hebben gemaakt. Alsof een baviaan zijn intrede had gedaan in het Witte Huis en met de rode knop zou gaan spelen, dat was ongeveer de hysterische sfeer in de media toen Trump president werd. Welnu, hij is geen enkele oorlog begonnen, waarom hoor ik deze praatjesmakers daar nu niet over dan?

Deugmensjes die dit lezen vinden me nu vast een Trumpgroupie. Trumpsupporters hier te lande (dat zoiets kan als je niet in de VS woont!) zullen me nu wel in hun kamp indelen. Ik vind het allemaal goed.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating / 5. Vote count:

As you found this post useful...

Follow us on social media!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *