Het Klimaat, deel zoveel

Vermoedelijk werd ik, net als u, lezers, vorig jaar rond deze tijd bruut gewekt uit vredig gesnurk door het plotselinge belang van het onderwerp ‘klimaat’. Ik had me tot die tijd vooral beziggehouden met mijns inziens belangrijker onderwerpen als immigratie, integratie en de uitverkoop van ons land aan de grote bedrijven en de Europese Unie. Meneer Nijpels kwam breed grijnzend uitleggen dat wij, burgers van dit land, nog verder uitgeknepen gaan worden om het klimaat te redden. Nou, dat was wel een schok, want dat hele klimaatdinges was behalve bij de nitwits van D66, GroenLinks en de Partij voor de Dieren, helemaal nooit inzet geweest van recente verkiezingen.

Het verslag van Ed Nijpels werd zonder noemenswaardige parlementaire controle omgezet in wetten, waardoor we er nu aan vast zitten. Maar dat is nog lang niet alles. Want ondertussen was een clubje, Urgenda, al bezig met een proces tegen de Staat. Deze zeloten vinden namelijk dat onze kabinetten te weinig gedaan hebben voor dat klimaatgebeuren. Wat ik ook niet wist: namens Rutte-II (VVD en PvdA) had Sharon Dijksma het Akkoord van Parijs getekend in 2015. Ratificatie ervan ging in sneltreinvaart (heerlijk toch, die monistische daadkracht): alleen de PVV lag dwars. Als je je als land niet houdt aan het akkoord, krijg je trouwens geen straf. Tenzij….je een EU-land bent.

Urgenda heeft nu zelfs bij de Hoge Raad gewonnen, waardoor de Staat definitief verplicht is om zich meer in te gaan zetten voor reductie van CO2-uitstoot. Wie dus dacht dat ‘Nijpels’ erg was, kan zijn borst nat maken. Het wordt namelijk nog veel erger. En u gaat -inderdaad- nog veel meer op kosten gejaagd worden. Dat ons bestuur lui geweest is, blijkt ook wel uit die tergende rechtszaken: uitstellen, vertragen en desnoods maar verlies incasseren om niets te hoeven doen was de -falende- tactiek.

Als klimatobeet ben ik me eens gaan verdiepen in Urgenda. In hun mission statement schrijven ze:
Als zelfstandige stichting streeft Urgenda naar een circulaire economie die draait op duurzame energie en groene grondstoffen. De organisatie werkt vanuit een groot gevoel voor urgentie omdat grondstoffen schaarser worden en het klimaat veel te snel verandert. Oké dan.

Dat Urgenda blijkt overigens een ANBI te zijn: een Algemeen Nut Beogende Instelling. Dat is een hele mond vol, maar in de Algemene Wet inzake Rijksbelastingen lezen we wat dat is:
een instelling – niet zijnde een vennootschap met in aandelen verdeeld kapitaal, een coöperatie, een onderlinge waarborgmaatschappij of een ander lichaam waarin bewijzen van deelgerechtigdheid kunnen worden uitgegeven – die:
1. uitsluitend of nagenoeg uitsluitend het algemeen nut beoogt;
2. voldoet aan bij ministeriële regeling te stellen voorwaarden;
3. gevestigd is in het Koninkrijk, in een andere lidstaat van de Europese Unie of in een bij ministeriële regeling aangewezen staat, en
4. door de daartoe bevoegde inspecteur als zodanig is aangemerkt;

U raadt het al: wie zo’n titel krijgt, geniet vervolgens ook allerlei belastingvoordeeltjes, met name op het gebied van schenkingen, donaties en giften. Behalve deze fanatici blijken er dus ook mensen in Nederland te wonen die Urgenda van geld voorzien voor hun ‘goede werk’. Je met het ‘klimaat’ bezighouden is dus kennelijk al algemeen nut, hetgeen toch wonderlijk is, want voor het algemeen belang (i.c. het ‘klimaat’) hadden we onze overheid toch al? Waarom betalen we anders belasting? Nog wonderlijker: je subsidieert als Staat een clubje en datzelfde clubje zegt niet ‘dankjewel’ maar doet je een proces aan. Bizar toch. Wat ik nog het allervreemdste vind: wat is het belang van Urgenda in dit proces? Ik bedoel, als mijn fiets gejat wordt en (puur hypothetisch hoor, want zo werkt dat tegenwoordig niet) de politie maakt werk van mijn aangifte, spoort de dader op en brengt hem voor de rechter, dan is mijn belang duidelijk: ik wil mijn fiets terug. Wat voor schade lijden die gekkies nou eigenlijk als de Staat zich niet genoeg inspant voor de doelen van dat Akkoord?

Baudet en nu ook Wilders maken zich zorgen over het toenemend belang van de rechterlijke macht in onze trias politica: beleid, dan wel de weigering beleid te maken, zou toch in eerste instantie aan de politiek zijn. Ik denk dat zij daar gelijk in hebben. Meer zorgen maak ik me eigenlijk over ons huidige kabinet dat nu nog meer werk moet gaan maken van die akelige klimaatnachtmerrie. Het gebrek aan daadkracht in de stikstofcrisis de afgelopen maanden, de onderlinge irritaties binnen de coalitie en de onmiskenbare afbladdering van Ruttes statuur doen mij vermoeden dat dit onoverkomelijke problemen gaat opleveren. Gratis advies aan Rutte: koop, net als Trump, een goede shredder en voer dat ding, pagina voor pagina, met het Akkoord van Parijs.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 4.5 / 5. Vote count: 22

No votes so far! Be the first to rate this post.

As you found this post useful...

Follow us on social media!

6 thoughts on “Het Klimaat, deel zoveel”

  1. Wat voor schade lijden die gekkies nou eigenlijk als de Staat zich niet genoeg inspant voor de doelen van dat Akkoord?
    Dat hun (klein)kinderen in de problemen kunnen komen door klimaatproblemen.

    Elke stichting kan een anbi status aanvragen. En natuurlijk kan je een regering voor de rechter slepen. Juist heel mooi dat dit in Nederland kan.
    We hebben ook rechtbijstandswinkels die soms hetzelfde door voor hun clienten. We zorgen in wijken voor bewonersorganisatie om onze eigen oppositie te organiseren. Daar worden we allemaal. Beter van.

    1. U bedoelt: “Dat hun (klein)kinderen in de problemen kunnen komen door enorme hoge kosten die moeten worden opgebracht om de zogenaamde ‘klimaatproblemen’, als gevolg waarvan de gehele economie in elkaar stort en een groot deel van de bevolking verder in armoede zal moeten leven”.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *