Ondermijning

Minister Grapperhaus (Justitie en Veiligheid) sloeg aan het eind van vorig jaar fors op de trom over de ondermijning van onze rechtsstaat. Voor de aanpak van criminele geldstromen, drugsindustrie, bedreigingen, intimidaties en liquidaties wordt 100 miljoen euro extra vrijgemaakt, hetgeen uiteraard een goede zaak is. Misdaad mag niet lonen. Loont zij wel dan beschadigt dat het rechtsgevoel van de burgers van ons land. Hopelijk leveren deze extra inspanningen iets op, want met name die liquidaties op klaarlichte dag hebben toch heel wat mensen de stuipen op het lijf gejaagd, vooral in onze hoofdstad.

De vraag is alleen of er niet nog veel meer gedaan moet worden aan die andere ondermijning, die van ons publieke leven, de ontwrichting van de openbare ruimte. Afgelopen zomer werd een politieagent hier in Rotterdam bewusteloos geslagen toen hij een provocerende (Turkse?) trouwstoet tot de orde riep. De mishandelaar werd wekenlang verborgen door zijn familie om uit handen van Justitie te blijven. Dat zegt iets over het gebrek aan respect voor autoriteit.

In dezelfde zomer ging het mis in diverse zwembaden met groepen allochtone jongeren. Intimidatie en bedreiging van andere bezoekers en surveillerend personeel, diefstal van persoonlijke bezittingen, aanrandingen van Nederlandse meisjes, het waren tafereeltjes die menigeen deden schuimbekken van woede. En ook hier: dit gedrag zegt iets over het gebrek aan respect voor autoriteit.

En dan nu de afgelopen Oud & Nieuw-‘viering’ (nog een gelukkig en gezond 2020 toegewenst aan mijn lezersschare trouwens). Brandweer, politie en ambulancepersoneel werden in het gunstigste geval gehinderd in hun werk, in het slechtste geval bekogeld met stenen of (zeer) zwaar vuurwerk in de grote steden. Daders: dezelfde jongeren (daarover straks meer) als in bovenstaande voorbeelden. En ja, ook dat zegt iets over het gebrek aan respect voor autoriteit.

Hadden we ons daar al behoorlijk over opgewonden, bleek op Oudjaarsdag een rouwstoet in Ede bekogeld te zijn met vuurwerk door jongeren. Dat was trouwens niet de eerste keer, want het ging in 2011 óók al een keer mis in Amersfoort. Daar waren ook weer jongeren bij betrokken. Niet alleen het bevoegd gezag, maar zelfs doden en nabestaanden hoeven dus niet op respect te rekenen.

Politiek, DOE ER EENS WAT AAN! Ik zou het bijna uit willen schreeuwen. Tot dusver gebeurt er namelijk helemaal niets, behalve wat stoere praat van onze minister-president vorig jaar, toen het ook al zo’n ellende was met die jongeren tijdens Oudjaar: hij zou ze het liefst ‘in elkaar slaan’. Ik ben benieuwd waar hij dit jaar weer mee komt. Helpen doet het allemaal niet natuurlijk. Of wat te denken van meneer Akerboom, die zich nu heel schijnheilig achter ‘zijn mensen’ schaart, maar die toch ook verantwoordelijk is voor de de-escalatieflauwekul waarmee ‘zijn mensen’ oorlogsgebied in worden gestuurd. Dat is dan nog los van alle regeltjes die een agent uit zijn hoofd moet kennen voordat hij zijn wapenstok hanteert. Gebruikt hij grover geschut (zijn dienstwapen dus), dan hangt hem vervolging door het Openbaar Ministerie maanden-, soms jarenlang als een zwaard van Damocles boven het hoofd. Voor wie daar behoefte aan heeft: hier is het relaas van een Amsterdamse politieagent te lezen die het ‘geluk’ had met Oudjaar te mogen werken. De frustraties over zijn gecastreerde mandaat, het gebrek aan steun vanuit de leiding sijpelen in het hele verhaal door. Wat ook niet helpt: politiebureaus eerder sluiten omdat er niet genoeg mankracht is. Daar sta je dan als gedupeerde burger, de politie zou toch ‘je beste vriend’ zijn? Waar is hij dan? Ik begrijp heus wel dat Akerboom het heel druk heeft met belangrijke vragen als ‘moeten we de hoofddoek in het korps toelaten?’ of ‘zijn we wel divers genoeg?’ of ‘bij welke moskee gaan we dit jaar de iftar doen?’. Maar misschien, als hij deze essentiële vraagstukken opgelost heeft, vindt hij de tijd om eens naar zijn organisatie te kijken en met mij te concluderen dat het zo echt niet langer kan. Tenzij hij een Malieveld vol protesterende politieagenten wil natuurlijk. Misschien kunnen ze samen optrekken met de boeren, van wie Rutte-III ook nog steeds niet af is.

Nog even over die jongeren. Dit verdoezelend taalgebruik door onze media helpt de zaak ook niet verder. Iedereen weet dat het hier gaat om een bepaald soort jongeren. Als kijker of lezer heb je steeds maar weer het gevoel dat je niet serieus genomen wordt. Een zeer onplezierig gevoel, zo kan ik u verzekeren. Het zorgt er ook voor dat de volle omvang van het probleem met die jongeren in onze grote steden troebel blijft, ook voor degenen in andere delen van het land die het voorrecht genieten nauwelijks met deze jongeren van doen te hebben. Daar lijkt bijna een bedoeling achter schuil te gaan.

Gebeurt er dan helemaal niets, behalve obligate verontwaardiging en hypocriete steunbetuigingen? Jawel, er gaat nu een discussie komen over een mogelijk vuurwerkverbod. Iets verbieden, nieuwe regeltjes instellen, dat is waarin onze politiek erg bedreven is. Met andere woorden, als u gewend bent om klokke twaalf met uw vuurpijltjes, in de polder bij Sint Jezusveen paraat te staan, dan mag dat straks niet meer. Ook niet als u een vuurwerkbril draagt. Omdat jongeren er elk jaar een rotzooi van maken in de grote steden. Het is maar dat u het weet. (De analogie met de zwembaden hierboven is frappant: als je een zwembad sluit, is er ook geen overlast meer. Problem solved, nietwaar?).

Hoe we het probleem van de ondermijning van onze openbare ruimte moeten oplossen, weet ik niet. Sommigen pleiten voor de inzet van Defensiepersoneel, ik weet niet of ik daar een voorstander van ben. Ik constateer slechts dat het probleem groeit, als een zich uitzaaiende kanker. Hoe ernstig dit probleem inmiddels geworden is, toont het onderzoek van RTL Nieuws wel aan: in Telegramgroepjes (soms met duizenden leden) wordt actief gejaagd op NAW-gegevens van politie-agenten. Dus: met je beperkte mandaat weet je als politieagent iemand te arresteren, maar die arrestatie (je werk dus) kan je komen te staan op intimidatie en bedreiging door de gearresteerde. Dit bericht was wat ondergesneeuwd tijdens de kerstdagen, maar overstijgt alle hierboven genoemde voorbeelden. En dat is nog exclusief alle informatie die politieleiding en media niet delen met het grote publiek.

Nee lezers, erg optimistisch ben ik niet over de toekomst.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 5 / 5. Vote count: 21

No votes so far! Be the first to rate this post.

As you found this post useful...

Follow us on social media!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *