Gekwetst

Lang, misschien zelfs te lang, heb ik me niet verdiept in de social justice warriors. Waar mensen bezig waren de geldstromen van organisaties als Kick Out Zwarte Piet te ontrafelen, informatie opzochten over Extinction Rebellion en mij wezen op de gevaren van AntiFa, hield ik me afzijdig. “Waait wel weer over” of “die anderhalve man en een paardekop die zo graag Amerikaantje willen spelen in ons land, maken mij de pis niet lauw”, zo was ongeveer mijn houding, met daarbij het advies: “Negéren die handel!”

Hoewel ik nog steeds vind dat negéren de beste optie is, valt dat niet langer vol te houden. Overal in het westen begint het SJW-lingo ingang te vinden. De antiracisme-demonstraties ter ere van een meervoudig crimineel van overzee tonen aan dat dit fascistische gif (want dat is het) zienderogen aan populariteit begint te winnen. Omdat ik al zo lang mijn kop in het zand had gestoken, leed ik aan een behoorlijke informatie-achterstand. Wat willen die SJW’s nou eigenlijk? Waar zijn ze op uit? Wat zijn hun drijfveren? Tijd om me er -met frisse tegenzin- in te verdiepen. Allereerst heb ik een artikel gelezen van een undercover journalist, die 5 dagen lang verbleef in de recent uitgeroepen ‘autonome zone’ in Seattle, waar de SJW’s en AntiFa de scepter zwaaien. Daarna dit drieluik bekeken over een Amerikaanse docent die onder druk (tot fysieke bedreiging aan toe zelfs) zijn baan bij Evergreen State College moest opzeggen. Ten slotte deze documentaire van Peter Vlemmix: The Rise of the Social Justice Warrior.

Ik pretendeer nu zeker niet alles te weten, maar vermoed voldoende munitie te hebben om een oordeel te vellen over de situatie waarin wij ons bevinden.

De vreemde mix van postmodernisme en neomarxisme, dat op zoek is naar nieuwe, achtergestelde groepen om te ‘helpen’, leidt tot een virulente anti-establishmentvisie, waarin slachtoffercultus en ‘gekwetst zijn’ de hoofdbestanddelen vormen. Witte Blanke mensen kunnen vrijwel nooit slachtoffers zijn, omdat zij de systemische oppressors (overheersers) zijn. Vaak weten zij niet eens dat ze die rol spelen, hetgeen zich uit in micro aggression, wat weer een gevolg is van unconscious bias (vrij vertaald: een onbewust vooroordeel). Een voorbeeld daarvan is de schuine, seksistische mop, waarbij de overheerser-moppentapper een categorie ‘slachtoffers’ kwetst. En slachtoffers kwetsen, dát mag dus niet!

Ieder weldenkend mens snapt dat het onmogelijk is om een leven lang kwetsuurvrij door te brengen, en eveneens dat het onmogelijk is om nooit een ander te kwetsen. Ongelukjes gebeuren nou eenmaal en horen erbij. Toch is dit een centraal thema binnen de SJW-retoriek. Er wordt een serieuze poging gedaan om kwetsen geheel uit te bannen. Je kunt lollig doen over dit gevecht tegen de bierkaai (en eveneens de voorspelbare afloop ervan, namelijk dat dat nooit gaat lukken), maar het is de SJW’s dus echt menens. We maken hier al de eerste, voorzichtige stapjes van omvorming mee, waarbij ook de fascinatie voor woorden opvalt: ‘blank’ moet ‘wit’ worden, ‘buitenlanders’ moet ‘mensen met een migratie-achtergrond’ worden, we kennen allemaal de voorbeelden wel. Onze (publieke) organisaties werken er met een zekere gretigheid aan mee.

Ik zal me in dit stuk tot de taal beperken en andere kwets-eisen als het hernoemen van bruggen, tunnels, gebouwen en straten alsmede het ontmantelen van beelden in de publieke ruimte laten rusten. Die eisen zijn nog weer een stadium verder dan de ‘talige’ hoewel zij gelijktijdig plaatsvinden.

Kwetsuur kan niet alleen ontstaan door wat je zegt, maar ook door hoe je iets zegt. De nadruk op de toon is ons al minimaal twee decennia voorgehouden door het establishment, als het ging om de behandeling van de mohammedaanse medemens. We hebben er dus al enige ervaring mee opgedaan. De SJW’s doen hier nog een schepje bovenop door je intentie ook mee te wegen. Met andere woorden, als iemand zich gekwetst voelt door jouw woorden, dan heeft dat met jouw -slechte- intenties te maken, ook al ben je je van geen kwaad bewust. Dát je je er niet van bewust bent heeft voorts, je raadt het al, te maken met je white privilege. En wie geïrriteerd reageert op deze ontleding van jouw vermeende kwaadaardigheid, lijdt aan white fragility (eigenlijk gewoon: hou je bek) en moet op cursus (bias training).

Dit gekmakende spelletje, waarin je het eigenlijk nooit goed doet, is al ver doorgedrongen in onze maatschappij. Ik zag gisteren Veronica Inside en hoorde mevrouw Harlequin (een juriste van kleur) de geplaagde Johan Derksen precies op zijn intentie een waar kruisverhoor afnemen. Waarom maakte hij die grap over Akwasi? Wat bedoel je daar dan mee, Johan? Vooruit, vertel eens! Mevrouw Harlequin is bij mijn weten geen SJW-adept, maar heeft zich als tv personality het jargon al aardig aangemeten. Kom maar niet aan met het verweer ‘lolletje, moet toch kunnen!’, want dat is echt niet voldoende!

Het was tenenkrommende televisie. Na een half uur heb ik het programma afgezet. Het was duidelijk dat de Veronica-bovenbazen, uit angst om advertentie-inkomsten te verliezen, een ‘gebaar van goede wil’ wilden maken. Dat de doorgaans alerte Wilfried Genee een totale offday had, droeg ook niet bij aan de goede afloop.

Zelfs Derksen zelf, wellicht wat geïntimideerd door de absurde situatie waarin hij zich plotseling bevond, miste de kans. Een kans die telkens weer gemist wordt en die op termijn desastreuze gevolgen zal hebben, namelijk onderstaande vragen:

‘Kun je me vertellen wat er met je gebeurt als je zo gekwetst wordt door een terloopse opmerking of grap? Ga je dan in een hoekje zitten huilen? Krijg je buikpijn? Moet je naar het ziekenhuis? Komen er nare herinneringen naar boven? Droom je er ‘s nachts van, of kun je misschien helemaal niet slapen?’

De vraag of de knop ‘uit’ of ‘andere zender’ op je afstandbediening al dan niet werkt (misschien batterijen vervangen?) laat ik maar even achterwege. De essentie moge duidelijk zijn: wie laat blijken ‘gekwetst’ te zijn, heeft het gelijk al aan zijn zijde. Daar kan en mag nooit een vraag over gesteld worden. Het gaat zelfs zo ver dat ‘gekwetst’ zijn de status van argument in een discussie heeft bereikt. Wie dan ook nog beseft dat er veel geld gemoeid is met ‘kwetsen’ (adverteerders, bang voor hun imago, lopen zo weg als je dat te vaak doet), ziet in dat de SJW-rot al overal is doorgedrongen. Het is hoog tijd dat we hiertegen in het geweer gaan komen, als het niet al te laat is.

Wilt u mijn schrijfsels steunen? Dankzij uw donaties kan ik u deze content aanbieden. Gebruik de doneerknop op deze pagina.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 4.5 / 5. Vote count: 48

No votes so far! Be the first to rate this post.

As you found this post useful...

Follow us on social media!

2 thoughts on “Gekwetst”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *