We zijn niets opgeschoten

Het is alweer 16 jaar geleden dat Mohammed B. op brute wijze Theo van Gogh om het leven bracht. Zijn ‘misdaad’ was het beledigen van de Profeet. En dat mag dus niet, daarom moest hij dood. Zoals iedereen heb ik zo mijn herinneringen aan die afschuwelijke dag, waarop vrijheid van meningsuiting het af moest leggen tegen totalitaire rancune. Maar zijn we iets opgeschoten sinds die tijd? Ik ben somber gestemd.

Zeker is het zo dat moslimextremisme op dit moment min of meer onder controle is, mede dankzij slimme infiltraties, waardoor het nationale dreigingsniveau nu op 3 (van 5) staat. Maar zonder windje in de rug van de Corona-pandemie zou het zomaar anders kunnen zijn. Immers, nu grote evenementen niet door kunnen gaan en het stil is op straat, is het niet meer zo lucratief voor boze baardmannen om met vrachtwagens op menigten in te rijden. Vandaar dat nu eenlingen of kleinere groepen old skool het kromzwaard hanteren, zoals de ongelukkige Franse leraar Samuel Paty onlangs mocht ondervinden. Net als van Gogh had Paty de Profeet beledigd, en dus moest ook hij dood.

Moslimextremisten hebben een vrij eenvoudig wereldbeeld. Op het beledigen van de Profeet staat de nogal disproportionele doodstraf, ook voor niet-moslims, die toch al ontmenselijkt mogen worden aangezien zij de Waarheid niet zien en dus niet meetellen. Het in de gaten houden van zulke levensgevaarlijke zeloten is het werk van inlichtingendiensten en onttrekt zich grotendeels aan ons zicht. De Franse president Macron slaat nu weliswaar een onverzoenlijke toon aan in de richting van jihadisten, maar niet uit te sluiten is dat het praatjes voor de bühne zullen zijn. Zolang er althans allerlei juridische obstakels zijn om zulk tuig uit onze landen te kieperen of zeer langdurig op te sluiten zijn zijn woorden wat mij betreft een wassen neus. Niet uit te sluiten is verder nog dat een zeker politiek motief meespeelt. Stoere taal doet het altijd goed bij de kiezers. Onze premier heeft er ook eens verkiezingen mee gewonnen, nietwaar?

Eerder maak ik mij zorgen over ‘gewone moslims’. Het lukt ‘ons’ al drie generaties niet om het begrip ‘vrijheid van meningsuiting’ erin te rammen bij hen. Steeds maar weer horen we berichten over belediging, gekwetste gevoelens, islamofobie en andere vormen van persoonlijk leed. Of dat vrijheid van meningsuiting niet hetzelfde is als het recht op beledigen (voor eens en voor altijd: het is ieders recht om zich beledigd te voelen. Het is helaas onmogelijk om daar op voorhand rekening mee te houden). ‘We’ zijn er zelf ook schuldig aan trouwens, want door al die tijd rekening te houden met kwetsbare zieltjes, is bij hen de indruk ontstaan dat vrijheid van meningsuiting onderhandelbaar is. Saillant detail in dit verband: Paty had vóór zijn les islamitische leerlingen al gewaarschuwd dat wat ze te zien zouden krijgen wellicht pijnlijk zou zijn. Hij had hen de keuze gegeven om niet aanwezig te zijn bij de les. Eigenlijk te gek voor woorden (hoezo leerplicht?) en illustratief voor de situatie waarin we ons bevinden, zoals ook onderwijzers in ons land die ervaren wanneer zij bijvoorbeeld lesgeven over de Holocaust.

Het veinzen van peilloos, hoewel onzichtbaar verdriet, het drammen over begrenzing van de vrijheid van meningsuiting, gejank over gebrek aan deugdzaamheid en het opeisen van respect (wat is dat eigenlijk?) blijken niet alleen voor moslims een aantrekkelijk chanteermodel te vormen, ook de woke-generatie maakt er gretig gebruik van, waardoor nu een zeer giftige cocktail is ontstaan. Een cocktail die trouwens besmettelijk is, want ook op persoonlijk niveau krijg ik vrij vaak te horen dat wat ik zeg of schrijf niet deugt, ook van mensen die ik al geruime tijd kende en die ik als vrienden beschouwde. Lange tenen, ‘nou wil ik je vriendje niet meer zijn’, humor die niet door de deugbeugel kan, het lijkt wel alsof we helemaal niets meer kunnen hebben.

Nee Theo, in veel opzichten staan we er nog beroerder voor dan 16 jaar geleden. We uiten ons dagelijks helemaal het apezuur op social media, we hebben overal een mening over (driewerf hoera voor de vrijheid van meningsuiting!), maar echte gesprekken komen niet tot stand. Het zijn barre tijden voor vrijdenkers, want elke uiting wordt tegenwoordig langs de deugmeetlat gelegd, en allang niet meer alleen door de vijfde colonne geitenneukers. RIP.

Wilt u mijn schrijfsels steunen? Dankzij uw donaties kan ik u deze content aanbieden. Gebruik de doneerknop op deze pagina.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 4.6 / 5. Vote count: 12

No votes so far! Be the first to rate this post.

As you found this post useful...

Follow us on social media!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *