We zullen het nooit weten

Nu ruim een maand geleden heb ik afscheid moeten nemen van mijn vader. Na de uitvaart stond ik met de meneer van de uitvaartonderneming na te praten, ook om hem te bedanken voor de voortreffelijke manier waarop hij ons begeleid had. Er moest na mijn pa’s verscheiden veel geregeld worden, zoals een selectie foto’s, muziekstukken, een draaiboek inclusief sprekers en een gastenlijst. Die gastenlijst moest noodzakelijkerwijs beperkt blijven in verband met Corona. Was dat niet het geval geweest, dan denk ik dat de hele zaal vol had gestaan. Want mijn vader was een lokale beroemdheid in Rotterdam-West, waar hij zijn kapperszaak had. Meer dan vijftig jaar zat hij in de wijk Middelland. Ontelbare keren ben ik in de kroeg door wildvreemde vrouwen aangeklampt met de vraag of ik soms de zoon van hun kapper was. Het schijnt dat we uiterlijk nogal veel met elkaar gemeen hebben.

Tijdens dat praatje met de uitvaartmeneer vroeg ik hem waarop hij zo aangeslagen was in een van onze dagelijkse Whatsapp-gesprekken. Want na het ontvangen van de selectie foto’s (waaronder bovenstaande), zei hij: “Was hij kapper? Ik kom erop terug!”. Het bleek dat zíjn (stief-)vader vertegenwoordiger was geweest in kappersartikelen, zoals haarlak, verf, en shampoos. Hij vertelde dat hij als jonge jongen van een jaar of acht wel eens mee was geweest met hem. Een tocht die langs vele kapperszaken in Rotterdam voerde en die moest leiden tot het aan de man brengen van producten. Het is een job, zullen we maar zeggen. Niet de mijne in elk geval. Hij vertelde verder dat hij zijn ogen had uitgekeken. Inderdaad was het een aparte wereld, zo’n hele winkel vol met vrouwen, waar gewoon gerookt mocht worden en waar op vrijdag zelfs wijn geschonken werd. Deze traditie hield ook mijn vader in ere, tot zijn pensionering aan toe en zelfs toen er al een rookverbod gold.

Inwendig moest ik wel lachen om dit verhaal. Want hoe vaak had ik mijn vader ‘s avonds aan tafel horen schelden op vertegenwoordigers. “Zit verdomme die hele zaak vol, ben ik bezig met een permanent, komt er weer zo’n lul van een vertegenwoordiger binnen! Ziet zo’n vent nou niet dat ik het druk heb!!!”. Ik weet ook wel dat hij met sommige vertegenwoordigers een goede verstandhouding had (zal wel met zachte prijsjes en korting te maken hebben gehad), maar het is eveneens mogelijk dat die irritatie ook zíjn vader gold. We zullen het nooit weten.

Wilt u mijn schrijfsels steunen? Dankzij uw donaties kan ik u deze content aanbieden. Gebruik de doneerknop op deze pagina.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 4.9 / 5. Vote count: 8

No votes so far! Be the first to rate this post.

As you found this post useful...

Follow us on social media!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *