Dagboek van het Goede Werk I (februari 2021)

9 februari 2021

Gisteren de avondklokcamera geïnstalleerd, op de straat gericht. Mooi ding, floept om klokslag negen aan en stopt de opnames om half vijf ‘s ochtends. Ik zit nu de beelden terug te kijken om te zien of ik iemand kan aangeven. De politie kan zulke beelden goed gebruiken voor hun onderzoek. En anders dan wat je wel eens ziet bij “Opsporing Verzocht” is dit een high resolution camera, dus het vinden van de avondklokovertreders zal niet moeilijk zijn. Heel blij dat ik zo toch een bescheiden bijdrage kan leveren.

10 februari 2021

Ik belde dit weekend 112, omdat ik zag dat mijn bejaarde buurman wel vier gasten in zijn huis ontving. Ik kreeg een nukkig dametje aan de lijn dat mij zei dat ‘112 hier niet voor bedoeld is, meneer!’. Ik zag mijn buurman al aan de beademing liggen, samen met zijn rummikubvriend, en vroeg me af hoe levensbedreigend levensbedreigend eigenlijk moest zijn voor de mensen bij 112. Zuchtend verbond ze me ‘dan maar’ door met de politie, maar alleen omdat ik tien minuten bleef soebatten. Ik had goede hoop dat die snel ter plekke zou zijn om de bezoekers dan in elk geval een fikse boete te geven, maar mij werd te verstaan gegeven dat het ‘erg druk’ was en dat ik teruggebeld zou worden. Het is nu woensdag en ik ben nog steeds niet teruggebeld. Neemt niemand in Nederland dat virus serieus of zo?

Dat hele ‘click & collect’ werkt dus voor geen meter. Je kunt in sommige gemeenten gewoon naar de bloemist, die dan net doet of ie gesloten is (‘ALLEEN CLICK EN COLLECT!’ jaja), maar voor die ene bloemenbehoeftige die dat niet begrijpt wel het rolluik omhoog doet en zelfs een pinapparaat door het kiertje steekt om betaling voor zijn waren te accepteren. U begrijpt dat ik direct de politie heb gebeld toen ik dit hoorde. Want regels zijn wel regels. En we doen het samen. Het is niet de bedoeling dat mensen er een potje van maken.

11 februari 2021

Op zich heeft mijn werkgever het best goed voor elkaar qua Corona-maatregelen. Overal staan waarschuwingsborden, delen van de zaal zijn afgezet en er zijn pijlen die de looprichting aanduiden. Eén stukje was hij alleen vergeten: het pad naar de kantine. Door vijf meter tegen de stroom in te lopen kon je eerder bij de koffieautomaat dan keurige mensen zoals ik die netjes de pijlen volgen. Een collega van mij had ik dat al eens zien doen en toen ik hem erop aansprak (‘weet je wel dat je met jouw onverantwoordelijke gedrag misschien straks wel tienduizend coronadoden op je geweten hebt?’) haalde hij zijn schouders op. Hij bleef het doen, dus heb ik dinsdag stiekem een foto genomen toen hij zijn trucje weer deed. Die heb ik opgestuurd naar de directeur. Na het weekend heeft mijn collega een gesprek met de leidinggevende. En het olifantenpaadje is nu afgezet met zo’n lint. Ben best wel een beetje tevreden over mezelf.

12 februari 2021

Iedereen hier in de buurt kent Tommy. Tommy is inmiddels 57 jaar, maar heeft het verstand van een kind van 4. Daarom is hem een dagelijkse begeleider toegewezen, een bebrilde bakvis van 45 die nog steeds bij haar ouders woont. Elke dag reist Emma (want zo heet ze), wel 35 kilometer met het openbaar vervoer om voor Tommy de dagbesteding in te vullen. Mooi werk dat zij al jaren met liefde doet. Tommy kan geen afstand houden, dus zeker in Corona-tijd is dat even oppassen als je hem tegenkomt. Ik zag hem gisteren in de supermarkt, maar in plaats van met Emma was hij met iemand anders. Dat bleek de nogal onsympathieke bloemetjesjurk van een paar blokken verder te zijn. “Sinds wanneer bent u de begeleider van Tommy?”, vroeg ik op mijn allervriendelijkst. “Nou er is een stremming op tramlijn 23, dus zorg ik even voor Tommy”. Tommy was ondertussen haar polsen aan het likken en stiet allerlei onverstaanbare geluiden uit. Hij had ook een snotneus. Ze sloeg er geen acht op en liet hem begaan. “Maar dit is dus tegen de regels!”, zei ik en pakte mijn telefoon om de politie te bellen. “Wat is tegen de regels? Wat is dit voor belachelijks, NSB’er!”, wierp de spiri me toe. “Regels zijn regels! Ze zijn er niet voor niets!”, zei ik nu wat luider. Het kruidenvrouwtje verloor nu alle zelfbeheersing en begon heel ordinair te schreeuwen. Ondertussen werd eindelijk de telefoon opgenomen bij de politie en probeerde ik zo kalm als ik kon de door mij geconstateerde overtreding door te geven. Het vrouwtje bleef maar tegen me aan schreeuwen, en op Tommy had dit viswijvengedrag een catastrofaal effect. Hij zette het op een janken dat door de hele buurtsuper galmde. De caissière kwam vanachter de toonbank vandaan, en ik zei nog “Nee, niet doen!”, maar het was al te laat, ze probeerde Tommy te troosten door liefdevol een arm om hem heen te slaan. Ja, dat mag óók niet, dus maakte ik van deze misdaad ook meteen melding. Gelukkig stapte op dat moment Emma binnen. Tommy riep “Emma!!” althans, dat begreep ik uit de klanken die zijn mond verlieten. Hij rende op haar af en omhelsde haar. Alles was weer goed. Het was een beetje een nare ervaring. Twee domme ganzen die de arme Tommy zo overstuur hadden gemaakt om niks, waarom doen mensen dit? Hopelijk hebben ze een vette bekeuring gekregen van de BOA’s. Of Tommy ook een boete heeft gekregen weet ik niet (eigenlijk heeft hij twee bekeuringen verdiend natuurlijk). Aan de andere kant: hij begrijpt toch niet wat dat is en zal het gauw vergeten zijn.

Het is een hele klus om de foto’s van al die Facebook-vrienden van het afgelopen jaar door te lopen. Maar ik heb er toch al een stuk of 10 gevonden waarin de 1,5 meter-regel overtreden werd. Al die foto’s heb ik opgeslagen. Als ik straks klaar ben mail ik de hele bups in één keer naar de politie, zodat iedereen alsnog de welverdiende bekeuring tegemoet kan zien. Hard werken, maar het is het waard.

16 februari 2021

Ik reed net terug naar huis en zag een politiewagen bij de Albert Heijn staan. Een van de agenten vertelde mij dat ze daar waren in verband met een melding (daar werd ik sowieso al heel blij om) over een 80-jarig vrouwtje dat zonder mondkapje de Albert Heijn was binnengegaan en nu weigerde de supermarkt te verlaten. Zijn collega was nu bezig om de bejaarde in de boeien te slaan. Straks zou ze afgevoerd worden naar het bureau voor verhoor. Ik heb de diender uitvoerig gecomplimenteerd voor zijn inzet, want het is en blijft natuurlijk #samentegencorona. Een ‘fijne dag nog, burger!’ viel mij ten deel bij het afscheid. Hartverwarmend. Ik dacht dat deze dag niet meer stuk kon, maar ik verneem zojuist dat de avondklok per direct ingetrokken moet worden van de rechter. Die is vast van D66, met dit slappe oordeel, denk ik dan. Dit is wel heel slecht nieuws. Heb ik daar dan al die moeite voor gedaan, met die dure camera-installatie? Kan het kabinet niet gewoon de noodtoestand afkondigen? Dit soort juridisch gedoe komt me inmiddels echt de neusgaten uit zeg, bah. We waren net zo lekker bezig.

May be an illustration

Stel uw nakomeling komt aan met deze kleurplaat. Ik durf te wedden dat bijna iedereen op nogal imbeciele toon zal zeggen “Óóóh wát een mooie kleurpláát! Heb jij die voor míj gemaakt?”Maar het is helemaal geen mooie kleurplaat. Er is gekrast, niemand heeft een blauw gezicht (smurfen bestaan echt niet) en het geheel maakt een zeer armetierige indruk. Er is niet binnen de lijntjes gekleurd, zogezegd. En dat is toch wel het doel van zo’n kleurplaat: door de keuze van de kleuren en invulling van de getekende objecten een harmonieus geheel te creëren. (Een ander doel, minstens zo belangrijk overigens, is de stilte waarin het kind zijn taak volbrengt. Geen gejengel om cola, en de kans dat het weer eens onhandig iets omstoot is ook vrijwel nihil. Welverdiende rust voor iedereen.)Het komt mij voor dat het sparen van de tere kinderziel ons niet verder heeft gebracht. Sterker nog, er wordt een loopje genomen met het binnen de lijntjes kleuren, en dat is toch wel iets waar het kind ook later in het leven veel aan zal hebben. Beter is het om te zeggen: “Dit lijkt nergens naar. Kom maar terug als je wél binnen de lijntjes hebt gekleurd.” Dat klinkt wellicht hardvochtig, maar ik kan me toch niet aan de indruk onttrekken dat alle corona-criminelen die nu om uiteenlopende delicten forse boetes hebben gekregen, in hun kindertijd te weinig gestimuleerd zijn door hun ouders om binnen de lijntjes te kleuren.

17 februari 2021

Naast mijn Goede Werk voor #samentegencorona heb ik in de ochtend ook nog een ander baantje, ik vertelde jullie daarover laatst, in verband met die roekeloze collega. Vandaag was hij weer op werk. “Hoe kan dat nou?”, hoor ik u denken. Ik was zelf ook een beetje verbaasd dat hij niet ontslagen was, maar toch denk ik dat de werkgever een goede beslissing heeft genomen door hem aan te laten blijven. We sloten als een van de laatsten aan toen ons team zich om 8 uur naar de kantine begaf en passeerden de plek waar hij altijd zijn afsnijdroute naar de koffieautomaat nam. De werkgever had het afzetlint nu ook voorzien van een sticker, zoals je die bij elektriciteitskastjes wel eens ziet. Bovendien stond er een bord met “VERBODEN TOEGANG”. Het lijkt me onzinnig om de werkgever vanwege zijn eerdere nalatigheid nog aan te melden bij de Arbeidsinspectie. Het lesje lijkt nu wel geleerd. Heel netjes. “Hier deed je vroeger je walgelijke trucje, weet je nog?”, vroeg ik aan hem. “Ja klopt.” “En nu kan het niet meer hè?” “Nee ik zie het.” Er viel even een stilte. Hij wees op onze teamleden die keurig de route met pijlen volgden en in een langgerekt lint, allemaal op anderhalve meter van elkaar en allemaal voorzien van een mondkapje, voor ons uit liepen (het leek net een schilderij, zo mooi was het) en zei: “Ik voel me net een kuddedier nu.” “Ja, fijn is dat hè, nu hoor je er eindelijk bij.”U zult begrijpen dat dit eigenlijk nog de mooiste beloningen zijn voor mijn waakzaamheid. Hier doe je het allemaal voor.

Er begint een ongunstig avondklokklimaat te ontstaan met al die juridische onderbrekingen steeds. Hoewel ik dol ben op wetten, heb ik weinig vertrouwen in het wetje dat ons kabinet nu in wil voeren. Straks is daar weer van alles mis mee en zitten we opnieuw met de gebakken peren. Ik overweeg dan ook mijn Belangrijke Werk voor #samentegencorona naar een ander deel van de dag te verplaatsen. Een dag heeft 24 uur. Op elk tijdstip kan iets Goeds tot stand gebracht worden, nietwaar? Dus overdag laat ik de camera gewoon aan om te zien of mensen in de straat zich wel aan 1,5 meter houden. Dat sowieso. Het is weliswaar veel beeldmateriaal dat ik terug moet kijken, maar dat heb ik er wel voor over. Maar het lijkt me ook interessant om wat vaker te gaan wandelen in de buurt of op verborgen plekken te posten. En een outfit (zulk werk schreeuwt echt om passende bedrijfskleding) heb ik al! Want dit weekend was ik de zolder aan het opruimen en vond ik de lange zwarte leren jas en laarzen van mijn grootvader zaliger terug. Ik wist niet eens dat ik die nog had! Het lijkt me mooi als iemand op de rug van die jas in witte, Gotische (dat schrift heeft altijd een enorme aantrekkingskracht op me gehad) letters #samentegencorona zou kunnen printen. Dus als jullie zo iemand kennen, dan hoor ik dat graag!Maar met een outfit alleen ben je er nog niet natuurlijk. Dus heb ik vandaag bij de Nederlandse Korfbalbond een scheidsrechtersfluitje (nieuwe generatie, met extra volume) besteld, zodat ik bijvoorbeeld een 1,5 meter-overtreder kan verwittigen dat zijn misdaad niet ongezien gepasseerd is.

18 februari 2021

Bij ons op werk lopen 3 zogenaamde ‘Corona-coaches’ rond, die op de werkvloer onder meer toezicht houden op het naleven van de 1,5 meter-regel tijdens de werkzaamheden, of iedereen wel een mondkapje op heeft, of tijdens verplaatsingen binnen het gebouw de looprichting wel gevolgd wordt, of iedereen de Corona-app op de telefoon geïnstalleerd heeft en of in de toiletten (capaciteit 3 personen) de thans toegestane hoeveelheid (1) niet overschreden wordt. Nu wil het geval, zo hoorde ik vanochtend, dat één Corona-coach weg is. Die had zelf Corona opgelopen, waarop de werkgever haar terecht op staande voet ontslagen heeft. Je kunt niet dit verantwoordelijke werk doen en je voorbeeldfunctie uit het oog verliezen immers. Er is dus nu een vacature ontstaan! En eerlijk gezegd zit ik eraan te denken om erop te gaan solliciteren. Feitelijk is het niet heel anders dan wat ik nu in de middaguren doe. Ik heb ook al ruim ervaring in het rapporteren van misstanden (zo heb ik vrijwel dagelijks contact met de politie over Corona-overtredingen). Het lijkt me fantastisch om dit werk de hele dag te doen! Het mooiste is nog: de werkgever overweegt om de functie ‘Corona-coach’ (die trouwens een nieuwe naam krijgt: ‘Coronamanager’) anders te gaan salariëren. Er gaat een component stukloon komen, d.w.z. er komt een flinke bonus bovenop je loon naarmate je meer Corona-overtredingen van de collega’s meldt. Nou ben ik eens gaan kijken hoe hoog dan die minimum target is, en dat is tussen ons gezegd een lachertje. Als ik een beetje mijn best doe, kan ik helemaal binnenlopen en misschien wel eerder stoppen met werken. Aan de andere kant: dit werk lijkt me veel te leuk om vroegtijdig mee te stoppen. In elk geval een droomkans! Duimen jullie voor me?

19 februari 2021

Het wordt mooi weer zo te zien. Helaas zal ik er niet van kunnen genieten, want ook in het weekend gaat mijn Goede Werk door. Het maakt namelijk niet uit wat er aan de hand is, ijspret, lentepret: bij vrijwel elke weersverandering komen de Covid-criminelen uit hun holen gekropen. We zagen het vorige week toen er ijs lag, met die hossende & lallende polonaise op diverse plekken in het land. En het zal de komende dagen niet anders zijn, wat ik u brom. We gaan weer stuitende beelden zien van normvervaging: te dicht bij elkaar, samenscholing rond de barbecue, algehele minachting voor de regels, die er toch echt niet voor niets zijn. Het plan is om op een onopvallende plek bij de Kralingse Plas te gaan posten, zodat ik met mijn telelenscamera de delinquenten vast kan leggen. Alleen op mijn outfit zal ik iets moeten vinden, want voor opa’s zwarte leren jas en laarzen zal het wel te warm zijn. Misschien bezoek ik de webshop van de Nederlandse Korfbal Bond nog een keer, om een leuk scheidsrechterspakje te kopen, voor bij mijn fluitje. Mijn fluitje dat hopelijk vaak zal weerklinken en wetsovertreders de stuipen op het lijf zal jagen. Dat zal ze leren!

20 februari 2021

Op weg naar mijn Goede Werk kwam ik al fietsend talloze hardlopers tegen. “Dit is tegen de regels, je rent op een fietspad!” voegde ik hen toe. Sommigen gaven me de middelvinger, anderen riepen terug “Bemoei je met je eigen zaken, ouwe gek!”. Het stemde mij treurig, zoveel gebrek aan respect voor de wet. Ik fietste een stukje verder en zag een jonge blondine, óók op het fietspad, telkens haar armen spreiden wanneer ze een hardlopende ‘tegenligger’ tegenkwam. Het zag er wat eigenaardig uit. Ik minderde vaart en vroeg haar waarom ze dat deed. “Nou vanwege de anderhalve meter natuurlijk meneer!”, zei ze, al hijgend van de fysieke inspanning. “Het is ongekend wat je soms meemaakt, dat doet allemaal maar, alsof er geen virus is!”. Ik denk dat ze een jaar of 20 geweest zal zijn. Het stemde me tevreden dat de jongere generatie zo betrokken was bij het pandemiegebeuren. Ik merkte op dat ze wat vermoeid oogde, waarop ze aangaf al 14 kilometer afgelegd te hebben, waarbij ze steeds maar weer met die armen moest zwaaien om zich Covidasocialen van het lijf te houden. “Ja dan zul je wel moe zijn nu. Ben je al bijna thuis?” “Nog een kilometertje of wat.”Ze wandelde nu en vroeg me waar ik op weg naartoe was. Ik vertelde over mijn Goede Werk, waarop ze dolenthousiast vertelde over haar Whatsappgroep, met nu al 1.500 jongeren erin. “Wilt u ook in die groep, meneer?”, vroeg ze. “Maar meisje, ik ben 49, geen jongere! Wat moet ik in zo’n groep!” “Maar we hebben nog een Leider nodig, en wat u allemaal verteld heeft over uw Goede Werk, past daar precies bij!” Nu zit ik dus in de groep “Covidjeugd” en word ik mogelijk voorzitter van een stichting die nog in oprichting is. Na het weekend hoor ik er meer over. Ja lieve mensen, er wordt wel eens gejammerd over het lot van de jongeren, dat ze het zo moeilijk hebben en o wat is het allemaal erg. Maar dat is denken in problemen. Er zijn óók jongeren die enthousiast naar een eindoplossing zoeken en voor wie #samentegencorona geen loze kreet is, die ‘Corona’ als een kans zien. Zó kan het ook! Overigens heb ik haar nog wel verteld dat ze niet meer op het fietspad moet hardlopen, omdat dat tegen de regels is. Ze ging een beetje blozen, maar beloofde het nooit meer te doen.

Het was een loodzware dag voor mij vandaag. Want na mijn bijbaantje ben ik naar mijn Echte, Goede Werk gegaan. Ik moest al heel vroeg opstaan, en wat daarna voor moois gebeurde heeft u kunnen lezen. Maar ondanks dat ik echt hondsmoe ben nu, mag ik terugkijken op een fijne dag. Ik moest het prettige samenzijn met de vertegenwoordigster van #Covidjeugd helaas onderbreken omdat het al tijd begon te worden om mij in de richting van de Kralingse Plas te begeven en een goede schuilplaats te vinden. Bovendien moest ik ook nog de telelens monteren op mijn camera, waarmee ik de losbolligen zou gaan vastleggen. Gelukkig begreep ze dat. Het is een lieve meid, die Eva.Al gauw had ik een goede plek gevonden. Het was een oude, ietwat bouwvallige toren, van waaruit ik perfect zicht zou hebben op de te verwachten drommen Covidhufters. Er was zelfs wat roestig prikkeldraad gespannen, en er stond een bord dat ik niet kon lezen, zo verweerd was het. Iets met “..r..d.n T..ga.g”. Nou daar kan ik geen chocola van maken, een bord moet helder zijn in zijn bedoelingen. Morgen maar eens contact opnemen met de Gemeente. Ik klom de vermolmde trap op, wat geen sinecure was omdat sommige treden al helemaal weggerot waren. Even dacht ik: ‘”waar ben je`nou mee bezig?” Want het was best gevaarlijk. Maar uiteindelijk is het natuurlijk wel #samentegencorona.Nou, lang verhaal kort, ik arriveerde op het dak van de toren en aanschouwde het uitzicht. Prachtig! Van hieruit zou ik mijn Goede Werk kunnen doen! Het monteren van de telelens bleek gek genoeg vrij eenvoudig. Thuis had ik daar al over in de rats gezeten, maar de gebruiksaanwijzing was heel helder, zelfs voor een anti-techneut als ik. Ik posteerde de camera en nam een paar proeffoto’s van hardlopers (dat bleef dus gewoon doorgaan 🙁 ) op het fietspad om te controleren of het apparaat werkte. Nou, als een zonnetje dus. De uren daarna heb ik 547 foto’s geschoten van mensen die zich niet aan de anderhalve meter-regel hielden, geviezelevoos op bankjes door mensen van wie niet 1-2-3 duidelijk was of ze wel tot één huishouden behoorden en ander gespuis dat zich potentieel te buiten ging aan niet-geoorloofd gedrag. Mijn taak zit erop voor vandaag, lieve vrienden. Ik ga nu even uitrusten. Morgen weer een lange dag.

Ik heb laatst een Sonos Arc aangeschaft. Als je zo’n nieuw apparaat in huis hebt, test je even ‘hoe hard ie kan’. Nou best hard dus, een genot werkelijk. Dus de eerste dag dat ik dat ding in huis had, ben ik lekker aan de gang gegaan met mijn zojuist verworven kleinood. Mijn vriendin was boven en zat naar een serie op televisie te kijken. Ik had de tussendeur dicht gedaan zodat ze geen last had van de muziek. Opeens hoorde ik haar gillen vanaf de bovenverdieping, zelfs boven de muziek uit, waar ik wel bewondering voor had: ‘ER WORDT AANGEBELD’. Ik denk dat het een uur of half 12 was. Ik zette de muziek zachter, opende het raam en keek naar beneden. Ik zag een mannelijk wezen, met zo’n knotje. Ik vroeg hem waarom hij aan stond te bellen. Nou, piswoest was het sneeuwvlokje, want hij had last van mijn reggae. Uiteraard meteen mijn camera gepakt, een foto gemaakt van hem en daarna opgestuurd aan de politie. Want na negenen moet je gewoon thuisblijven. We hebben nou eenmaal een avondklok.

22 februari 2021

Wij hebben hier in mijn buurt zo’n alles-in-één-winkeltje. Tabakswaren kun je er kopen, je kunt er je OV-chipkaart opladen, snoepgoed, ja zelfs bloemen betrekken, een DHL-pakket afhalen en wat dies meer zij. Lange tijd deed het winkeltje louter dienst als DHL-pakketafhaalpunt en waren andere diensten verboden. Een niet-essentiële winkel dus. Maar nu met dat Click & Collect mag het weer open en kan het dus ook weer mijn rookwaren verkopen. Ik belde vanochtend even om te vragen hoe dat in zijn werk ging. Uiteraard wil ik alles volgens de regeltjes doen. Die regeltjes zijn er immers niet voor niets. Of willen we weer overvolle IC’s? Nou dan. Welnu, ik kon al vrij snel terecht. Een paar uur later begroette ik voor het eerst sinds lange tijd de lieftallige bazin van het winkeltje weer. “Ik kom mijn bestelling ophalen”, zei ik. Die bestelling was een donkerblauw pakje Camel shag. Ik rekende af, waarop zij zei: “Ja eigenlijk mag dit zo niet, en moet er wat langere tijd tussen zitten. Maar ik schrijf gewoon op dat u gisteren al gebeld had in de administratie. Het is allemaal zo’n onzin. En als u wilt kunt u voortaan gewoon naar binnen komen, want we hebben uw product op voorraad hoor. Dus als u over een paar dagen geen shag meer heeft kunt u het gewoon komen kopen hier. “Dat was natuurlijk heel vriendelijk van haar, maar het is wel tegen de regels. Dus nu zit ik een beetje met een moreel dilemma. Ik kan gewoon ondanks dit aanbod telkens een dag van tevoren bellen, ook al hoeft dat blijkbaar niet omdat ze me kent. Maar zo hoort het wel. Wat ik ook kan doen is de politie bellen en vertellen dat er in dat winkeltje een loopje met de regels genomen wordt. Beide keuzes zijn goed eigenlijk. Best lastig.

23 februari 2021

Ik maakte gisteren zo rond het middaguur een wandeling door het Park bij de Euromast, om een beetje bij te komen van al het Goede Werk dat ik in het weekend had verricht. Echt ontspannen is het natuurlijk niet, want je blijft alert op misstanden. Na een tijdje ontwaarde ik een stelletje, ik schat ze op een jaar of 50, op een bankje. Ze zaten véél te dicht bij elkaar en hielden ook elkaars hand vast. Meteen gingen alle alarmbellen af. Een paar weken geleden had ik ook al eens een mohammedaans stelletje gesnapt dat uiteindelijk niet op hetzelfde adres woonde, zelfs neef en nicht bleek te zijn. Resultaat: 95 euro boete voor beiden. Ook hier leek zoiets aan de hand te zijn, want geen enkel stel van die leeftijd doet zo verliefd. Meestal zitten er toch wel wat meters tussen, en zitten zowel man als vrouw naar hun iPhone te staren, of anders wel in een soort vacuüm, in elk geval niet naar elkaar en praten is er al helemaal niet bij. Als straks de restaurants weer open gaan, moet u daar maar eens op letten, je pikt er zo uit wie getrouwd is en wie elkaar pas net kent. Afijn, ik blies zo hard als ik kon op mijn fluitje en riep: “Op heterdaad betrapt! Door uw promiscuïteit worden straks weer heel veel mensen ziek! Hou op met uw losbandige gedrag, u brengt mensenlevens in gevaar! Kijkt u nooit naar de technische briefing van Jaap van Dissel?” Daar schrok het stel wel van, het is dan ook best een snerpend geluid dat mijn fluitje voortbrengt. Uit de bosjes kwamen nu ook BOA’s, wel twaalf stuks!, op het geluid af. “Maar wij zijn gewoon getrouwd en wonen op hetzelfde adres”, zei de vrouw van het stel. “Jaja, smoesjes! Geen enkele smeerpijp zal toegeven dat hij vreemdgaat!” De BOA’s kwamen nu in actie en vroegen het stel om papieren waaruit zou blijken dat zij inderdaad getrouwd waren, hoe ongeloofwaardig ook. Het stel toonde hun paspoorten (ook al zo eigenaardig, want er worden dagelijks zoveel boetes uitgedeeld vanwege het niet op zak hebben van identiteitsbewijzen) en na wat heen en weer gebel met de gemeente, bleek inderdaad dat ik een vergissing gemaakt had. Dat was wel sneu, vooral voor mij natuurlijk. Want op deze manier wordt Goed Werk verrichten wel heel erg lastig. Iedereen zou gehandeld hebben zoals ik, dat weet ik zeker. Eén en één is gewoon twee, zo leert de ervaring. Sommige mensen krijgen ontheffing van de avondklok, bijvoorbeeld omdat zij in de avonduren werken. Ze moeten dan een werkgeversverklaring kunnen overhandigen, zodat ze geen boete hoeven te krijgen. Kan er niet ook zo’n soort formulier gemaakt worden voor (huwelijks-)partners?

25 februari 2021

“Een goede morgen meneer, komt u uw “bestelling” (ze maakte dat aanhalingstekengebaar met haar wijs- en middelvingers) ophalen?” zei de knipogende bazin van het alles-in-één winkeltje, waarover ik in een eerdere aflevering van dit feuilleton sprak. “Nou, mevrouw, dat treft, want daar wilde ik het eigenlijk over hebben met u. Wat u vorige keer voorstelde is tegen de regels. Strafbaar dus. Voor uw vaste klanten is het evenwel veel praktischer als ze zo naar binnen kunnen lopen, in plaats van eerst bellen en dan ophalen. Vermoedelijk kunt u zo ook wat meer omzet maken dan wanneer u strikt de regels zou volgen. Als iedere klant zich verder aan de anderhalve meter houdt en een mondkapje draagt lijkt het mij sterk dat hier de Derde of Vierde Golf zal ontstaan. Dus ik heb het volgende bedacht: als u me nou telkens wanneer ik een “bestelling” (ik maakte nu ook het aanhalingstekengebaar met mijn wijs- en middelvingers) kom afhalen 10% korting geeft, dan zal ik er verder over zwijgen.” Ze dacht even en na en zei: “Meneer, ik denk dat het beter is als ik u eenmalig een gratis “bestelling” (weer dat gebaar) cadeau doe, omdat u vaste klant bent, En dat u dan daarna gewoon elke keer netjes een dag van te voren belt. Is dat geen goed idee?” In mijn hoofd maakte ik nu berekeningen. Welke kortingsmethode zou mij het meest opleveren? Maar al gauw stopte ik daarmee, ik wilde die lieve dame ook weer niet het vel over de neus trekken. Ik antwoordde: “Akkoord mevrouw, doet u mij dan maar een eenmalige gratis “bestelling”.””Goed meneer, die kunt u morgen afhalen.” “Morgen? Maar de “bestelling” ligt achter u! U hoeft het alleen maar te pakken!” “Jawel meneer, maar ik kan het u nu niet meegeven. Dat zou namelijk tegen de regels zijn.”

26 februari 2021

Regels zijn regels. De mooiste regels zijn eigenlijk de regels waarvan je niet begrijpt waarom ze er zijn, maar die je wel keurig netjes naleeft. Gewoon omdat het hoort. Je hoort wel eens mensen zeggen: ‘Dat is de uitzondering die de regel bevestigt.’ Maar dat is onzin. Een uitzondering is een overtreding van de regel, en leidt bij optimale handhaving tot een boete of detentie.

De besmettingscijfers beginnen weer op te lopen. Met andere woorden, veel landgenoten houden zich niet aan de regels en handhaving schiet tekort. Ik probeer daar op mijn eigen bescheiden manier wel een positieve bijdrage aan te leveren door delinquenten te fotograferen, de politie te bellen als ik ergens een verdachte situatie aantref of anderszins #samentegencorona te doen. Maar ik kan het niet alleen. Er zullen ongetwijfeld elders in het land nog anderen actief zijn die de autoriteiten inschakelen wanneer zij crimineel gedrag waarnemen. Zo las ik dat de gemeente Purmerend op haar website een formulier had geopend voor waakzame burgers, waar in één week tijd al meer dan 100 meldingen binnengekomen waren. Absoluut bemoedigend en zeker een steuntje in de rug voor andere oppassende burgers die Goed Werk willen doen.Ik denk alleen dat deze fijne initiatieven, hoe goed bedoeld ook, niet genoeg zullen zijn om exponentiële groei tegen te gaan. Zeker niet nu er versoepelingen aangekondigd zijn die ervoor gaan zorgen dat Covidhufters hun kans weer schoon zien om onaangepast gedrag te vertonen. Daarom moet er een landelijk, avondvullend televisieprogramma komen, het Nationaal Verhoor, gepresenteerd door Philip Freriks, gezeten achter een eenvoudige houten tafel met een bureaulamp (300 Watt) die bij iedereen de kamer in schijnt. Deelname hieraan is verplicht voor álle Nederlanders. Inlog geschiedt via DigiD. Philip zal dan álle Covid-regeltjes overhoren. Wie meer dan 5% fout heeft, krijgt een boete. Bij meer dan 10% fout volgt huisarrest van een maand.#wedoenhetsamen

27 februari 2021

Op de verkiezingsposter van JA21 staan Annabel Nanninga en Joost Eerdmans veel te dicht op elkaar. Dit terwijl zij bij mijn weten niet tot een gemeenschappelijk huishouden behoren. Hetzelfde is aan de hand met de poster van Code Oranje, waar Richard de Mos en Tanya Hoogwerf binnen 1,5 meter van elkaar staan. Politici die het slechte voorbeeld geven is één ding. Maar waarom hebben ze geen bekeuring gekregen? Niet alleen voor het overtreden van de 1,5 meter-regel, maar ook voor het niet dragen van een mondkapje in de binnenruimte. Ik neem althans aan dat de foto’s genomen zijn in een studio, en niet in een park. Bah.

Wilt u mijn schrijfsels steunen? Dankzij uw donaties kan ik u deze content aanbieden. Gebruik de doneerknop op deze pagina.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 5 / 5. Vote count: 1

No votes so far! Be the first to rate this post.

As you found this post useful...

Follow us on social media!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *